toeval

Het toeval van mijn vader

19 juni 2015

Het toeval van mijn vader

Ruim dertig jaar geleden, een zonnige dag in Amsterdam, in een café hoor ik prachtige klanken. Muziek die mij aanspreekt, aanraakt. Een glaasje wijn en de vraag voor de man achter de bar: ‘van wie is die muziek?’. Hij pakt de CD en zegt ‘Fernando Lameirinhas’. En hier begint mijn verhaal.

Gegrepen door ‘de sound’

In de jaren daarna koop ik de CD’s van deze Portugese muzikant. Fado, beetje jazzy, vleugje blues. Muziek met een hart. En met teksten die mij roeren. Heerlijk. Ik ben fan.

Enkele jaren nadat ik mijzelf tot fan heb gepromoveerd treedt Fernando op in Den Haag. Een grote bezetting met zijn intrinsieke aanwezigheid in het midden. Ik heb twee kaartjes gekocht en nodig mijn vader uit mee te gaan. Wij zijn niet gewoon om met elkaar weg te gaan en het kan soms wat onwennig aanvoelen. Maar de muziek brengt ons samen. Vanaf die dag is mijn vader ook fan.

Afscheid en verbinding

Het kon niet anders dat de muziek van Fernando afgespeeld zou worden op mijn vaders begrafenis. Nu ruim zes jaar geleden. Wanneer de honderden mensen de aula binnen treden wordt het zoemende nummer Terra Dos Homens gespeeld. Allen zijn betovert door de muziek. Je voelt verbinding. En Fernando wordt één met mijn gezin en vrienden.

Laat het toeval je toe vallen

Enkele dagen geleden was ik aan het surfen op internet. Ik kwam zo maar uit bij het programma 2015/2016 van het Stadstheater in Zoetermeer. Direct werd mijn aandacht getrokken door een solo programma. Het is het programma van Fernando Lameirinhas.  De titel? “Fado voor mijn vader”! Een voorstelling over zijn leven en relatie met zijn vader. Er lijken veel overeenkomst te zijn met mijn leven en relatie met mijn vader.

Je begrijpt, ik heb direct kaarten besteld. Maar toen ik keek naar de datum van het optreden, werd ik stil. Een koude stroom ging door mij heen. Rilling. Het optreden is op 15 januari 2016. Exact de sterfdag van mijn vader, 7 jaar geleden.

Het is nu wachten op de avond die komen gaat. Het gaat magisch worden. En ik blijf mij verwonderen hoe dingen je soms kunnen toevallen. Het leven is een verrassing als je het verwelkomt.

Gerelateerde artikelen
Inspiratie: de Redbull voor de geest

Inspiratie: de Redbull voor de geest

Inspiratie: de Redbull voor de geest Dit weekend was ik te gast bij een lezing van Muhammed Muheisen. Hij is oorlogsfotograaf en maakt ook portretfoto’s van kinderen van vluchtelingen. Zijn werk ontroert me en zijn liefdevolle en respectvolle benaderingen van deze...

Gelukkig, ik ben boos!

Gelukkig, ik ben boos!

Gelukkig, ik ben boos! “Nee, je mag niet zo boos doen!”, zei de moeder tegen haar jongste dochter. Haar stem was luid en haar ogen keken streng op haar dochter neer. Boosheid wordt vaak bestempeld als ‘niet goed’. Al op jonge leeftijd moeten we leren ons te beheersen....

Applaus voor de zon!

Applaus voor de zon!

Applaus voor de zon! Na een hiking ging ik op een rots zitten om in stilte te genieten van de zonsondergang. Binnen een half uur werd mijn stille plekje ‘veroverd’ door een invasie van touringcars met honderden mensen, bewapend met camera’s, drones en luid spelende...

Over de auteur

Wick Lichtveld

Wick is een inspirator pur sang, bevlogen van nature en gewend om ‘out of the box’ te denken. Met Wick wordt elke training een belevenis!

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Don`t copy text!

Pin It on Pinterest

Share This