klagen

3 tips om te stoppen met klagen

14 december 2013

3 tips om te stoppen met klagen

Ken jij ze? Mensen die over van alles klagen? Zou het iets opleveren? Krijg jij er energie van als je ernaar luistert? Ik niet. Daarom besloot ik om er een blog over te schrijven. Ik zal mijn uiterste best doen om niet te klagen over klagen!

 Klagen over al het geklaag. Dat is klagen voor gevorderden – Rik Prikkel

Stofzuiger zonder zuigkracht

Wij hadden thuis flink geïnvesteerd in een stofzuiger, want reinheid is voor ons belangrijk. We kochten er zo een zonder stofzak die volgens de reclame zijn zuigkracht nooit zou verliezen. Maar na een tijdje zoog de stofzuiger nauwelijks meer. Steeds klaagde ik over de matige prestatie van de stofzuiger: “Dat rotding.” Toen het niet meer lukte om gestampte muisjes op te zuigen, besloten wij om dan toch maar een andere te kopen. Voordat ik naar de winkel ging keek ik nog één keer goed naar het apparaat en toen zag ik de instructie: de filters moeten tien keer per jaar schoongemaakt worden. Dit hadden wij nooit gezien en al twee jaar niet gedaan. Geen wonder dat het apparaat niet meer werkte!

Klagen lost niets op

Dit alledaagse voorval laat zien dat klagen niets oplost. Toen ik eenmaal de tijd nam om de instructie te lezen (en echt waar te nemen) en mij even verdiepte in het apparaat was mijn probleem zo opgelost. Alle keren dat ik geklaagd had, leverden slechts een rotgevoel op. Nu is dit een voorbeeld over een situatie waar iets aan veranderd kan worden. Klagen kan ook gaan over situaties waarbij dat niet het geval is.

Lees ook:  Geduld, heb jij er genoeg van?

Zinloos klagen

Er zijn ook mensen die jammeren over zaken waar ze nooit invloed op hebben (zoals het weer) of over dingen die ze niet kunnen veranderen (zoals het verleden). Het lijkt alsof deze klagers zich slachtoffer maken van de realiteit, terwijl dit niet nodig is en het ten koste gaat van hun plezier.

Wanneer men sommige mensen gelijk gaf zouden zij klagen dat men hun hun ongelijk ontnam – Oliver Herford

3 tips om te stoppen

1. Wees je er bewust van

Als je (tijdelijk) stopt met snoepen dan valt ineens op hoeveel andere mensen snoepen. Zo werkt het bij klagen ook. Het is voor veel mensen een onbewuste gewoonte geworden. Ik las ooit het advies ‘klaag niet en verdedig je niet’ (als je dingen met de juiste intentie doet, waarom zou je je dan moeten verdedigen?). Deze tekst heb ik een tijd met een geeltje op mijn beeldscherm gehad om mezelf er steeds aan te herinneren. Dat helpt goed, behalve dan bij het voorbeeld met de stofzuiger.

2. Ga proactief te werk

Klagen is reactief. Er gebeurt iets en de klager gaat als een soort toeschouwer van zijn eigen leven staan zeuren hoe erg het allemaal is. Niet alleen voor de klager zelf vervelend, maar ook voor de omgeving. Proactieve mensen doen dat anders. Ze hebben voor elke situatie drie mogelijkheden: accepteren, veranderen of weglopen. Als je uit deze opties kiest is klagen niet meer nodig.

Het is beter een kaars te ontsteken dan te klagen over de duisternis –  Confusius

3. Leer te houden van de realiteit

Deze derde en laatste tip levert veel meer op dan alleen een klaagvrij leven. Een prachtig boek over dit onderwerp is Vier vragen die je leven veranderen van Byron Katie. Volgens Katie verlies je een gevecht met de realiteit altijd. Ze moedigt je aan om van de realiteit te houden door de stressvolle gedachtes die je over de realiteit hebt te onderzoeken.

Wat levert het jou op?

Is het gelukt om te stoppen met klagen of om het minder vaak te doen? Wat levert dit jou op? Laat hieronder een reactie achter. Als je de behoefte hebt om over dit artikel een klacht in te dienen, lees het dan eerst nog een keer door. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Lees ook:  Vrij zijn terwijl je werkt

Bron: de citaten zijn afkomstig van de website: www.citaten.net

Over de auteur

Jeroen Rietveld

Jeroen Rietveld MSc. is een ervaren Arbeids- en Organisatiepsycholoog én coach, die niets liever doet dan mensen hun eigen kracht te laten ontdekken en benutten. Dat kan in werkgerelateerde kwesties, maar ook in de vorm van persoonlijke ontwikkeling.

Reacties

18 Reacties

  1. petra

    Ha! Dit sluit mooi aan op een leuke discussievraag: wanneer is het klagen, wanneer ben je kritisch? Ik ben de afgelopen jaren kritischer geworden, neem minder snel dingen aan en vind niet alles zonder meer oké. Laatst kreeg ik de opmerking dat ik zoveel aan het klagen was. Toen we in een restaurant zaten en ik verzuchtte dat de bediening wel echt heel traag was. Er zit zeker een verschil in de manier waarop je iets zegt. En ook wat je er aan doet. Klagen in het luchtledige. Of kritisch zijn en actie ondernemen. Of??

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Bedankt voor je reactie Petra! Ik vind de overeenkomst (tussen klagen en kritisch zijn) boeiender dan het verschil, namelijk de veronderstelling dat iets niet zou moeten zijn zoals het is. Als je ervan uitgaat dat alles is zoals het zou moeten zijn (wat mij een vrij wijs uitgangspunt lijkt) waarover zou je dan nog klagen of kritisch zijn? Ik verwijs je ook graag naar mijn blog over kritiek: https://www.veldsterkte.nl/kritiek-geen-paniek/ Misschien levert dat nog een nieuw inzicht op! Groet, Jeroen

      Antwoord
  2. Tarita

    Klagen zie ik ook als een verkapt verwijt. En achter elk verwijt zit vaak een wens.
    Tuurlijk ik klaag ook wel eens, maar zie gelukkig ook veel mooie dingen. En ben wel van het aanpakken. Althans zo zie ik mijzelf 😉
    Misschien als je bij de ander de reden of de wens achter het klagen kan zien, is het ‘makkelijker’ aan te horen of degene daar op aan te spreken.

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Bedankt voor je reactie Tarita! Klagen zegt veel over de manier waarop iemand naar de wereld kijkt. Het is inderdaad nuttig om behoeftes te achterhalen en daar iets constructiefs mee te doen! Groet, Jeroen

      Antwoord
  3. Brigitte Boer

    Mooi duidelijke stuk, ik heb ook lang geklaagd, maar heb vorig jaar besloten ermee te stoppen, het levert toch niets op, maar hoe ga je om met iemand die klaagt, ik zit met iemand op een kamer die begint om 07.03 te klagen en commentaar te leveren op alles en iedereen (werk van collega’s), tot ik om 15.00 uur naar huis ga, ik probeer me ervoor af te sluiten, maar het kost zoveel energie om te doen of ik het niet hoor, en niet te reageren, want in wil het geklaag ook niet voeden, of bevestigen, omdat het dan alleen maar erger wordt. Hoe kan ik het beste reageren op het geklaag en gezanik, zodat ik zonder de onderlinge verstandhouding de nek om draai, ik heb al zitten denken om met de klager en de beklaagde om tafel te gaan zitten, (leiding gevende doet niets), maar denk dat dit niets positiefs gaat opleveren. Heb jij ideeën?
    Groetjes,
    Brigitte

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Hallo Brigitte,
      Leuk om jouw reactie hier te ontvangen! Bedankt!
      Wat mooi dat je zelf hebt besloten om te stoppen met klagen. Dat maakt je leven zoveel leuker. Hierbij is het zo dat (net als bij stoppen met snoepen) je ineens ziet hoeveel andere mensen klagen. Tip 2 uit het artikel zou je daar misschien bij kunnen helpen. Dit betekent dat je proactief omgaat met de collega. Er zijn dan drie opties: 1) accepteren dat jouw collega klaagt, hiervoor zal vooral zelfonderzoek nodig zijn. Wat is de reden dat je zo’n last heb van het klagen van jouw collega? Welk gevoel roept dat bij jou op en wat kan je daarvan leren? In mijn blog Wees wijs, wijs niet – https://www.veldsterkte.nl/wees-wijs-wijs-niet/ – geef ik nog een paar tips om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor dingen waar je last van hebt bij anderen. Optie 2) Veranderen: spreek je collega aan op zijn gedrag en laat hem weten hoe jij zijn gedrag ervaart en welk effect het op jou heeft. Niet om hem aan te vallen of te bekritiseren, maar om samen te werken aan een betere werkrelatie. Als je dit op een respectvolle manier doet, kan dit de onderlinge verstandhouding alleen verbeteren. 3) Weglopen: dit is ook een hele proactieve optie. Zoek een andere werkplek, vraag om overplaatsing of zoek een andere baan. Dit zijn ook opties om met dit probleem om te gaan. Ik wens je veel succes en mocht je wat extra hulp kunnen gebruiken laat het dan vooral weten!
      Groet, Jeroen

      Antwoord
  4. Kim

    Hoi, Wat een goed stukje, ik merkte aan mezelf dat ik toch wel veel klaagde, vooral als ik in mijn eentje was.. hele verhalen! Dat probeer ik te veranderen want ik merk dat al dat geklaag niet goed voor mijzelf is. accepteren, veranderen of weglopen zijn dan ook goede opties 🙂 alleen merk ik wel dat mensen dat weer niet van mij verwachten.. haha! Ik ben ermee aan het werk 🙂

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Bedankt Kim! Mooi om te lezen dat je mijn tips over minder klagen toepast! Tip 1: wees je er bewust van en tip 2: wees proactief pas je al toe. Tip 3 is ook de moeite waard! Als je last hebt van wat anderen ervan vinden, lees dan eens dit artikel: https://www.veldsterkte.nl/zelfvertrouwen/. Ik wens je veel succes! Groet, Jeroen

      Antwoord
  5. Geeske

    Geweldig! Ik probeer mijn zoon ook al te leren: je kunt zeuren of je kunt er iets aan doen. Helpt altijd meteen!

    Antwoord
  6. Ria

    Hoi Jeroen nou dat klagen niet helpt dat weet ik wel maar af en toe doet iedereen dat en dat kost energie dat heb ik wel gemerkt in het begin toen de fibro nog niet bekend was constand met pijn te leven steek nu de energie in leuke dingen als ik goeie dagen heb en het helpt ook zonder klagen
    De een doet het zo en de ander weer anders

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Hallo Ria, Mooi om te lezen dat je een positieve manier gevonden hebt om ermee om te gaan! Bedankt voor jouw reactie! Groet, Jeroen

      Antwoord
  7. Toni Massaar

    Klagen is zinloos. Je gebruikt de energieën verkeerd. Je kan deze kostbare energie ook gebruiken voor iets positiefs. En met klagen verander je niets aan de situatie. Daadkrachtig zijn wel.

    Antwoord
  8. Maurice Derks

    Hallo Jeroen,
    Ik ben allergisch voor mensen die blijven klagen. Een klacht is OK, hier kunnen we over praten met als doel het op te lossen.
    Mensen die klagen zijn ook vatbaar voor het ABC-virus, pas op het is besmettelijk. Mensen met dit virus herken je doordat zij veel Aandacht vragen, Beschuldigen en Claimen.
    Vriendelijke groet,
    Maurice Derks
    http://www.zelfsterk.nl/

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Hallo Maurice, wat is het toch altijd fijn om jouw naam in het reactieveld te zien verschijnen. Dank je! Goed om in de gaten te houden dat ABC-virus! Groet, Jeroen

      Antwoord
  9. Petra Prins

    Soms is klagen ook goed om een stap verder te kunnen zetten. Als je afscheid moet nemen van iets omdat je bijvoorbeeld door ziekte iets nooit meer kan doen. Klagen kan ook een realisatie moment zijn. Of nog niet bewust zijn van de verandering. Door te klagen krijg je een spiegel, andere zienswijzen om zo beter te kijken naar de situatie. Het lucht op. Maar daarna moet je de realisatie wel accepteren en er niet in blijven hangen. En volgens mij zit daar de crux. Welk type mens ben jij? Hoe ga je door. Ben je iemand die kijkt naar wat er nog is en wat wel kan. Of blijf je hangen in wat er was. Ga je verzuren of verfrissen? Heb je schop onder je kont nodig of niet. Heb je hulp nodig en ga je of kun je die vragen….
    Ik denk dan eigenlijk dat klagen een functie heeft maar vraag is wie het signaal oppakt en kijkt wat er onder zit. Maar goed dit is op basis van mijn levenservaring. Psychologie van de kouwe grond. Mijn ervaring is dat ik klagen nodig heb om positief te kunnen keren, afscheid nemen en plukken van de ervaringen.

    Antwoord
    • Jeroen Rietveld

      Hallo Petra, Wat leuk om jouw reactie hier te lezen. Zoals je gemerkt hebt, kijken wij anders naar ‘klagen’. Jij geeft aan dat het je helpt, ik stel dat het zinloos is en dat je er beter mee kunt stoppen. Dat is prima! Toch inspirerend om jouw visie te lezen. Ik vraag mij af of onze verschillende blik ontstaat door een verschillende definitie van ‘klagen’. Het is goed om negatieve gevoelens niet te negeren. De vraag is: hoe geef je er uiting aan en wat doe je ermee? Er zijn dan betere manieren dan reactief klagen en zeuren, vind ik! Nogmaals dank! Groet, Jeroen

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Don`t copy text!

Pin It on Pinterest

Share This